ศึกษาเกี่ยวกับงูเหลือม

รู้จักกันในชื่อโรค inclusion body หรือ IBD โรคติดเชื้อสูงที่มักส่งผลกระทบต่องูเหลือม แต่งูเหลือมและงูสายพันธุ์อื่น ๆ ในตระกูล boid ก็ติดเชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุของโรคเช่นกัน Elliott Jacobson, DVM, Ph.D., ศาสตราจารย์เกียรติคุณด้านเวชศาสตร์สัตววิทยาของ UF College of Veterinary Medicine และผู้ร่วมเขียนงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในเดือนธันวาคมใน PLOS ONE กล่าวว่า IBD พบเห็นครั้งแรกในงูในช่วงปลายทศวรรษ1970 “เราไม่ทราบความชุกของโรค แต่เราเห็นเชื้อ IBD มากขึ้นในสหรัฐอเมริกา เพราะมี งูเหลือม ประมาณ 2 ล้านตัวถูกเลี้ยงไว้เป็นสัตว์เลี้ยงในประเทศนี้” Jacobson กล่าว "การตรวจเลือดอย่างง่ายนี้จะช่วยระบุได้ว่าสัตว์เป็นโรคนี้หรือไม่ และอาจช่วยทำความสะอาดฝูงงูที่จะปราศจากโรคในท้ายที่สุด" แม้ว่างูที่ติดเชื้อ IBD อาจแสดงอาการทางระบบประสาท เช่น การเอียงศีรษะ การสำรอกเรื้อรัง หรือความไม่สมดุล แต่ก็มีจำนวนประชากรของงูที่ไม่แสดงอาการ ซึ่งหมายความว่าพวกมันติดเชื้อแต่อย่างอื่นก็ดูแข็งแรงดี “นั่นเป็นปัญหาใหญ่ เพราะสัตว์ที่ดูแข็งแรงซึ่งได้รับผลกระทบจากโรค IBD กำลังถูกขายและส่งไปทั่วโลก” เขากล่าว "อย่างไรก็ตาม พวกมันอาจพัฒนาโรคในภายหลัง และอาจเป็นแหล่งที่มาของการติดเชื้อสำหรับงูตัวอื่น" ทีมวิจัยของ Jacobson ที่วิทยาลัยสัตวแพทย์ UF คืออดีตนักศึกษาปริญญาโทของเขา Li-Wen Chang, BVM, Ph.D., ผู้วิจัยหลักในการศึกษา และ Jorge Hernandez, DVM, Ph.D., นักระบาดวิทยาทางสัตวแพทย์ ในการพัฒนาการทดสอบนี้ นักวิจัยได้ศึกษาโมโนโคลนอลแอนติบอดีที่ผลิตขึ้นเพื่อตอบสนองต่อโปรตีนที่มีลักษณะเฉพาะซึ่งสะสมอยู่ในเซลล์ของงูที่มีภาวะ IBD จากนั้นจึงจัดลำดับโปรตีนเพื่อพยายามทำความเข้าใจธรรมชาติและสาเหตุของโรคให้มากขึ้น แม้ว่าสาเหตุของ IBD จะไม่ชัดเจน แต่ทีม UF พบว่าความเชื่อมโยงทางพันธุกรรมของโปรตีนที่มีลักษณะเฉพาะนี้มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มของไวรัสที่ติดเชื้อในสัตว์ฟันแทะแต่อาจแพร่เชื้อสู่มนุษย์ได้ อย่างไรก็ตาม ไม่มีหลักฐานบ่งชี้ว่าไวรัสที่ทำให้เกิดโรค IBD สามารถแพร่เชื้อสู่คนได้ เมื่อ Chang เข้าร่วมการศึกษาในปี 2008 เธอตระหนักว่าฐานข้อมูลงูมีอยู่อย่างจำกัด และสาเหตุของโรคอาจก่อให้เกิดความท้าทายเพิ่มเติม “เราใช้เวลาเกือบปีในการผลิตแอนติบอดีนี้ในที่สุด และอีกสามปีในการตรวจสอบประสิทธิภาพของมันสำหรับการตรวจวินิจฉัยทางภูมิคุ้มกัน” Chang กล่าว นักวิจัยของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย-ซานฟรานซิสโกระบุไวรัสโกลเดนเกตในปี 2555 และตอนนี้นักวิทยาศาสตร์พิจารณาว่าเป็นสาเหตุที่เป็นไปได้ของ IBD การค้นพบของ UF เสริมทฤษฎีนั้นแม้ว่าจะต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการแพร่ระบาดของโรคเพื่อยืนยันบทบาทของไวรัส Golden Gate ในการพัฒนา IBD Jacobson กล่าว การวิจัยได้ดำเนินการที่ศูนย์สหวิทยาการเพื่อการวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพของ UF ผ่านห้องปฏิบัติการวินิจฉัยโรคทางสัตวแพทย์ของมหาวิทยาลัย ซึ่งขณะนี้มีการทดสอบใหม่ มันจะเสริมการทดสอบระดับโมเลกุลและเนื้อเยื่อวิทยาที่มีอยู่ซึ่งมีจำหน่ายอย่างแพร่หลาย แต่ก็มีราคาแพงกว่าเช่นกัน Jacobson กล่าวเสริม นอกจากนี้ การทดสอบที่ใช้งานง่ายและเรียบง่ายจะช่วยให้ผู้ประกอบวิชาชีพสัตวแพทย์มีเครื่องมือวินิจฉัยขั้นแรกที่ดีในการตรวจหา IBD ในสายพันธุ์งูที่แสดงอาการของโรค หรือแม้แต่ก่อนที่อาการเหล่านี้จะเกิดขึ้น "ตอนนี้เรารู้แล้วว่าโรคนี้มีอยู่ในกลุ่มและประชากรหลายกลุ่ม" จาค็อบสันกล่าว "สิ่งสำคัญคือต้องพิจารณาว่าเหตุใดงูบางชนิดจึงไม่แสดงอาการทางคลินิกของโรค อาจมีตัวการอื่นที่ทำงานร่วมกันได้หรือไม่ บางทีต้องมีไวรัสหนึ่งตัว แต่ต้องมีไวรัสตัวอื่นอยู่ด้วย หรือบางทีกรณีที่ไม่แสดงอาการจะมีเพียงตัวเดียว ของตัวแทนเหล่านั้น ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง" มีเพียงการกักกันประชากรงูที่เข้ามาใหม่อย่างเข้มงวด และการคัดแยกงูที่ติดเชื้อ ตลอดจนการควบคุมไรเท่านั้นที่สามารถลดการแพร่กระจายของโรคได้ ตามเอกสารข้อเท็จจริงปี 2013 ที่จัดทำโดยคณะกรรมการโรคติดเชื้อของสมาคมสัตวแพทย์สวนสัตว์แห่งอเมริกา "มันเป็นสถานการณ์ของการจัดการ" Jacobson กล่าว "คุณจะไม่มีวันกำจัดโรคนี้ได้อย่างสมบูรณ์"