เด็กที่มีพ่อที่กระตือรือร้นจะมีปัญหาด้านจิตใจและพฤติกรรมน้อยกว่า

นักวิจัยชาวสวีเดนยังพบว่าการติดต่อเชิงบวกเป็นประจำช่วยลดพฤติกรรมทางอาชญากรรมของเด็กในครอบครัวที่มีรายได้น้อย และช่วยเพิ่มทักษะทางความคิด เช่น ความฉลาด การใช้เหตุผล และพัฒนาการทางภาษา เด็กที่อาศัยอยู่กับทั้งพ่อและแม่ก็มีปัญหาพฤติกรรมน้อยกว่าเด็กที่อาศัยอยู่กับแม่ นักวิจัยกำลังเรียกร้องให้บุคลากรทางการแพทย์เพิ่มการมีส่วนร่วมของพ่อในการดูแลสุขภาพของลูก และเรียกร้องให้ผู้กำหนดนโยบายเพื่อให้แน่ใจว่าพ่อมีโอกาสที่จะมีบทบาทอย่างแข็งขันในการเลี้ยงดูลูก การทบทวนพิจารณาเอกสาร 24 ฉบับที่ตีพิมพ์ระหว่างปี 1987 และ 2007 ซึ่งครอบคลุมข้อมูล 22,300 ชุดจากการศึกษา 16 ชิ้น เอกสาร 18 จาก 24 ฉบับครอบคลุมสถานะทางเศรษฐกิจสังคมของครอบครัวที่ศึกษาด้วย การศึกษาที่เล็กที่สุดมุ่งเน้นไปที่ทารก 17 คน และการศึกษาที่ใหญ่ที่สุดครอบคลุม 8,441 คนตั้งแต่ทารกที่คลอดก่อนกำหนดจนถึงอายุ 33 ปี พวกเขารวมการวิจัยที่กำลังดำเนินอยู่ที่สำคัญจากสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ร่วมกับการศึกษาขนาดเล็กจากสวีเดนและอิสราเอล "การทบทวนโดยละเอียดตลอด 20 ปีของเราแสดงให้เห็นว่าโดยรวมแล้ว เด็กๆ จะได้รับประโยชน์เชิงบวกหากพวกเขามีส่วนร่วมอย่างสม่ำเสมอและสม่ำเสมอกับบุคคลที่เป็นพ่อ" ดร. แอนนา ซาร์กาดี จาก Department of Women's and Children's Health at Uppsala University, Sweden กล่าว "ตัวอย่างเช่น เราพบงานวิจัยหลายชิ้นที่แสดงให้เห็นว่าเด็กที่มีส่วนพัวพันกับ พ่อ มีโอกาสน้อยที่จะสูบบุหรี่และมีปัญหากับตำรวจ ได้รับการศึกษาในระดับที่ดีขึ้น และพัฒนามิตรภาพที่ดีกับเด็กทั้งสองเพศ "ผลประโยชน์ระยะยาวรวมถึงผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นกับคู่ครองและความรู้สึกที่ดีของจิตใจและร่างกายเมื่ออายุ 33 ปีหากพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับพ่อเมื่ออายุ 16 ปี" อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนชี้ให้เห็นว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะสรุปว่าการมีส่วนร่วมแบบใดที่บุคคลผู้เป็นพ่อจำเป็นต้องให้เพื่อสร้างผลในเชิงบวก "การศึกษาแสดงให้เห็นว่ามีตั้งแต่การพูดคุยและแบ่งปันกิจกรรมไปจนถึงการมีบทบาทอย่างแข็งขันในการดูแลประจำวันของเด็ก" นักวิจัยเชื่อว่าจำเป็นต้องมีการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อพิจารณาว่าผลลัพธ์ที่ได้จะแตกต่างกันหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าเด็กอาศัยอยู่กับบิดาผู้ให้กำเนิดหรือกับบิดาคนอื่น "อย่างไรก็ตาม การทบทวนของเราสนับสนุนข้อสันนิษฐานโดยสัญชาตญาณที่ว่าบิดาผู้ให้กำเนิดหรือบิดาที่มีส่วนร่วมนั้นดีต่อเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเด็กด้อยโอกาสทางสังคมหรือเศรษฐกิจ" ดร. ซาร์กาดีกล่าว “เด็กที่อาศัยอยู่กับพ่อและแม่มีปัญหาทางพฤติกรรมน้อยกว่าเด็กที่อาศัยอยู่กับแม่เพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นเพราะพ่อมีส่วนร่วมมากกว่าหรือแม่สามารถเป็นได้ เป็นพ่อแม่ที่ดีกว่าถ้าเธอมีการสนับสนุนที่บ้านมากขึ้น" นักวิจัยรู้สึกว่าเป็นสิ่งสำคัญที่มืออาชีพที่ทำงานกับเด็กเล็กและครอบครัวของพวกเขาสำรวจว่าพ่อมีส่วนร่วมกับลูกตั้งแต่อายุยังน้อยอย่างไร "การให้พวกเขาเข้ารับการตรวจสุขภาพและขอความคิดเห็นอย่างชัดเจนเมื่อทำการตัดสินใจอาจเป็นวิธีที่ดีในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมในระดับสูง" ดร. ซาร์กาดีกล่าว "การเน้นย้ำว่าพ่อมีส่วนสำคัญในการส่งเสริมพัฒนาการด้านสังคมและอารมณ์ของลูกเป็นอีกกลยุทธ์ที่ดี" รัฐบาลและนายจ้างยังมีบทบาทสำคัญในการทำให้แน่ใจว่าผู้ชายสามารถใช้เวลาที่มีคุณภาพกับลูกหลานของพวกเขา ผู้เขียนเน้นย้ำ "นโยบายสาธารณะมีศักยภาพในการอำนวยความสะดวกหรือสร้างอุปสรรคให้กับพ่อที่ใช้เวลากับลูกในช่วงปีสำคัญของการพัฒนาในช่วงต้น" ดร. ซาร์กาดีกล่าว "น่าเสียดายที่นโยบายสถาบันในปัจจุบันในประเทศส่วนใหญ่ไม่สนับสนุนการมีส่วนร่วมที่เพิ่มขึ้นของบิดาในการเลี้ยงดูบุตร การลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรโดยได้รับค่าจ้างสำหรับบิดาและนายจ้างที่เห็นอกเห็นใจบิดาที่ต้องอยู่บ้านกับเด็กที่ป่วยยังคงเป็นความฝันในประเทศส่วนใหญ่ "เราหวังว่าบทวิจารณ์นี้จะเพิ่มหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่านโยบายที่เป็นมิตรต่อพ่อที่รู้แจ้งสามารถสร้างคุณูปการที่สำคัญต่อสังคมในระยะยาว โดยการสร้างเด็กที่ปรับตัวได้ดี และลดปัญหาสำคัญ เช่น อาชญากรรมและพฤติกรรมต่อต้านสังคม"