จินตนาการ

"เรามักจะคิดถึงสิ่งที่เราจินตนาการและสิ่งที่เรามองว่าเป็นสิ่งที่ไม่ลงรอยกันอย่างชัดเจน" คริสโตเฟอร์ เบอร์เกอร์ นักศึกษาระดับปริญญาเอกจากภาควิชาประสาทวิทยาและผู้เขียนนำของการศึกษากล่าว "อย่างไรก็ตาม การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าจินตนาการของเราเกี่ยวกับเสียงหรือรูปร่างเปลี่ยนวิธีที่เรารับรู้โลกรอบตัวเราในลักษณะเดียวกับที่ได้ยินเสียงหรือเห็นรูปร่างนั้นจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราพบว่าสิ่งที่เราจินตนาการว่าได้ยินสามารถเปลี่ยนแปลงได้ สิ่งที่เราเห็นจริงๆ และสิ่งที่เราจินตนาการว่าได้เห็นสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เราได้ยินจริงๆ ได้" การศึกษาประกอบด้วยชุดการทดลองที่ใช้ภาพลวงตาซึ่งข้อมูลทางประสาทสัมผัสจากประสาทสัมผัสหนึ่งเปลี่ยนแปลงหรือบิดเบือนการรับรู้ของอีกอารมณ์หนึ่ง อาสาสมัครสุขภาพดีเข้าร่วมทั้งหมดเก้าสิบหกคน ในการทดลองครั้งแรก ผู้เข้าร่วมได้สัมผัสกับภาพลวงตาว่าวัตถุสองชิ้นที่ผ่านไปมาชนกันแทนที่จะผ่านกันเอง เมื่อพวกเขา จินตนาการ ถึงเสียงในขณะที่วัตถุทั้งสองมาพบกัน ในการทดลองที่สอง การรับรู้เชิงพื้นที่ของผู้เข้าร่วมเกี่ยวกับเสียงมีอคติต่อตำแหน่งที่พวกเขาจินตนาการว่าเห็นวงกลมสีขาวปรากฏขึ้นแวบหนึ่ง ในการทดลองที่สาม การรับรู้ของผู้เข้าร่วมเกี่ยวกับสิ่งที่บุคคลหนึ่งกำลังพูดเปลี่ยนไปโดยจินตนาการของพวกเขาเกี่ยวกับเสียงเฉพาะ ตามที่นักวิทยาศาสตร์ ผลของการศึกษาในปัจจุบันอาจเป็นประโยชน์ในการทำความเข้าใจกลไกที่สมองไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างความคิดและความเป็นจริงในความผิดปกติทางจิตเวชบางอย่าง เช่น โรคจิตเภท การใช้งานอีกด้านอาจเป็นการวิจัยเกี่ยวกับอินเทอร์เฟซของคอมพิวเตอร์ในสมอง ซึ่งใช้จินตนาการของบุคคลที่เป็นอัมพาตเพื่อควบคุมอุปกรณ์เสมือนและอุปกรณ์เทียม ศาสตราจารย์ Henrik Ehrsson ผู้วิจัยหลักที่อยู่เบื้องหลังการศึกษากล่าวว่า "นี่เป็นชุดการทดลองชุดแรกที่พิสูจน์ได้อย่างแน่ชัดว่าสัญญาณทางประสาทสัมผัสที่เกิดจากจินตนาการของคนเรานั้นแข็งแกร่งพอที่จะเปลี่ยนการรับรู้ในโลกแห่งความจริงของคนๆ หนึ่งเกี่ยวกับรูปแบบทางประสาทสัมผัสที่แตกต่างกัน"